Tiyatro

Tuzla Belediyesi sponsorluğu ile Şair Evlenmesi'ni sahnelemişler. Oyun kısa olduğundan yönetmen ekledikçe eklemiş. Ekler ya, koskoca yönetmen. İyi de oyundaki ana karakterlerden birinin adını değiştirmek niye? 1860'ların İmam Ebüllaklaka'sı olmuş Muhtar Ebüllaklaka. Sebep? İmam hiç rüşvetle iş yapar mı? Niye gocunuyorsunuz? Rahatsız oluyorsanız başka oyun seçin. Niye imamı muhtar yapıyorsunuz ki? Şinasi yanlış yazmış zaten. Bu kadarına da pes...  Şimdi Şinasi duysa bu yaptığınızı ne derdi size bilmem ki... 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sesli Kitaplar

Son  15 Günde Eklenenler Super User tarafından yazıldı. Широкоформатная печать HotJoomla ALTINOKTA KÖRLER KÜTÜPHANESİ  Dumlupınar Caddesi Cebeci Erzurum Mah.  Geçim Sokak No : 21  Kurtuluş - ANKARA  0312 363 77 45/46 www.altinoktavakif.org.tr  http://seslikitap.altinoktavakif.org.tr  KİTAP LİSTELERİ ,  KİTABIN ADI- YAZAR ADI- SESLENDİREN- KONU ALANI- AYRIM SAYISI/SAYFA SAYISI - BOYUTU - BİTİRiLİŞ TARİHİNE  GÖRE SIRALIDIR :  2017 NİSAN AYI SESLİ KİTAPLAR :  1) ''Emrinizdeyim Paşam'' KAZIM KARABEKİR - Yrd.Doç.Dr. ALİ GÜLER- ASLI ŞAN DAĞLIGÜL- ARAŞTIRMA - 10AYRIM/157SAYFA/210MB 07NİSAN  2017 MART AYI SESLİ KİTAPLAR :  1) FITRAT '' iŞ KAZASI DEĞİL,CİNAYET'' -İSMAİL SAYMAZ- AYAL GÖKÇE- ARAŞTIRMA -15AYRIM/253SAYFA/441MB 01MART  2) KARACAN AÇIKÖĞRETİM KAVRAM ŞEMALI BİLGİ SIRALI DERS NOTLARI  İCRA İFLAS HUKUKU - SEVAL ALAGÖZ- EĞİTİM- 9AYRIM/210SAYFA/275MB 01MART  ...
Devamı

Beş Yalan

BEŞ YALAN " Seni canımdan çok seviyorum, " dedi adam karısına. Kadın güldü. "Yalancı," dedi.  "Hayatta yalan söylemem," dedi adam. "Öyle de parayı daha çok seviyorsun sen." "Parayla saadet olmaz hayatım." “Parasız adım bile atamazsın.” “Her şeyin yeri ayrı.” “ Ben dedikoduyu sevmem ama şu senin arkadaşın yeni dalgası için neler neler diyorlar…” “Sorma, aramızda kalsın aman, ben de gördüm bir kere…” “Benden laf çıkmaz. Anlat anlat.”                                                                                      Sadık Güvenç
Devamı

Pamuk İpliği

PAMUK    İPLİĞİ    - Ben bu adamı bir yerden tanıyorum, dedi görevli memur, yerinden kalkıp ona doğru birkaç adım yaklaştı.    Memurun kendisini tanıması demek, cezaevi kapılarının , yeniden  ardına kadar açılması demekti. Demir parmaklıklı, ağır demir kapıların  bir daha hiç açılmamacasına  suratına kapanması demekti.  Bu memur, kendisini nerden tanıyor olabilirdi ki?... Renk vermemek en iyisiydi. Memurun sözünü hiç duymamış gibi yaptı. O da, diğerlerinin yaptığı gibi, “Sağ olun, eksik olmayın, bir daha olmaz, dikkat ederiz efendim”  türünden sözler geveliyordu. İki adım ötesindeki   çıkış kapısı ne kadar da uzaktaydı şimdi. Bir düşteymiş de, adım atmak istiyormuş da atamıyormuş gibi, kolunu kaldırmak istiyormuş da kaldıramıyormuş gibi, bir  adımcık ilerleyemediğini düşünüyordu.  Memur, omzundan tuttu.      O an, Hasan’ın içi  “cız” etti.  “Gittik!” dedi içinden. “Bu ...
Devamı